Nicola
Porpora was de leraar van Farinelli en een rivaal van Händel en Hasse. Als een van de meest raadselachtige figuren van de muzikale barok gaf hij een beslissende impuls aan de ontwikkeling van de opera in de eerste helft van de 18e eeuw. Hij werkte in Italië - vooral in zijn geboortestad Napels - maar ook in Londen, Dresden en Wenen, niet altijd even eerlijk tegenover zijn collega-componisten, maar altijd gericht op de ontwikkeling van elementaire muzikale schoonheden. Hij wist hoe hij met zangstemmen om moest gaan, zowel wat betreft hun training als hun effectieve gebruik.
Begin 1735 schreef hij de opera seria Polifemo voor de Opera van de Adel, die in de Britse metropool was opgezet als concurrent voor Händels opera-imperium.
Het libretto van Paolo Rolli is gebaseerd op twee bekende Griekse mythen, beide verbonden met de cycloop Polyphemus: het verhaal over de nimf Galatea en de herder Acis, en de ontmoeting met Odysseus, die niet zo gunstig afloopt voor de eenogige reus.
Porpora creëerde muziek van grote zeggingskracht en virtuositeit voor de veelkleurige scènes, die toen en nu niet nalaat effect te sorteren, vooral niet wanneer een ensemble van topklasse
Porpora's partituur laat schitteren.
