Nicola
Porpora (1686-1768) was een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Napolitaanse opera seria, en tijdens zijn Londense jaren ook een van Händels rivalen. Als de beste zangleraar in Europa (zijn leerlingen waren onder meer de stercastrati Farinelli en Caffarelli en, in latere jaren, Joseph
Haydn) was hij een onvergelijkbare kenner van de menselijke stem, wat onmiddellijk duidelijk wordt in de opera's. Zijn opera Carlo il Calvo (Karel de Kale) ging in 1738 in première in het belangrijkste operahuis van Rome, het Teatro delle Dame. Het is gebaseerd op een Venetiaans libretto uit 1699, dat onder verschillende titels op muziek werd gezet door componisten als Vinaccesi, Keller, Alessandro Scarlatti, Orlandini en Telemann. De partituur is bewaard gebleven in het conservatorium van Napels. De plot neemt ons mee naar het tijdperk van de vroege Middeleeuwen toen het Europa van Karel de Grote uiteenviel door toedoen van zijn ruziënde erfgenamen. Het bijzondere is dat het titelpersonage een kind is. Lothar de Duitser, zijn stiefbroer, kleinzoon van Karel de Grote, ontvoert de rechtmatige troonopvolger om hem de heerschappij te ontnemen. Dit geeft de moeder van Karel de Grote de gelegenheid voor hartverscheurende scènes van wanhoop en adembenemende uitbarstingen van emoties. Bij de première stonden veelgeprezen zangsterren uit barok-Europa op het podium; de vocale eisen van de verrukkelijke partituur zijn navenant exorbitant. In deze eerste opname op PARNASSUS ARTS worden de partijen zelfverzekerd en eersteklas vertolkt door een bijna luxueuze cast van zangers: Franco Fagioli (Adalgiso), Max Emanuel Cencic (Lottario), Julia Lezhneva (Gildippe), Suzanne Jerosme (Giuditta), Petr Nekoranec (Asprando),
Bruno de Sá (Berardo) en Nian Wang (Eduige). Zij worden begeleid door Armonia Atenea onder leiding van George Petrou.
