Driving Rain is een album van
Paul McCartney dat behoort tot het pop- en rockgenre. De CD verscheen na een moeilijke periode in het leven van McCartney, na het overlijden van zijn eerste vrouw Linda. Het werk markeert zijn terugkeer naar nieuw songmateriaal en laat een opvallende creatieve energie horen. De plaat bevat zowel een licht nostalgische als moderne benadering, mede dankzij producer David Kahne, die erin slaagde een frisse, hedendaagse sound te combineren met het melodieuze karakter waarvoor McCartney bekendstaat.
Het album toont variatie in sfeer en compositie; van persoonlijke ballads tot meer up-tempo nummers. Een belangrijk thematisch element is verwerking en opnieuw beginnen, iets wat onder andere tot uiting komt in persoonlijke teksten en in de keuze van melodische structuren. De productietijd was opmerkelijk kort: het gros van de nummers werd in slechts twee weken opgenomen, wat bijdraagt aan het spontane en frisse karakter van het album.
Een aantal nummers valt speciaal op. Het openingsnummer Lonely Road geeft
direct de toon aan met zijn persoonlijke lading en melancholische ondertoon. De titeltrack Driving Rain is energiek, met een lichte speelsheid en een sterke melodie, en zou zijn geïnspireerd door een regenachtige autorit; het nummer vangt zowel beweging als introspectie. Een ander memorabel lied is Your Loving Flame, een ballad waarbij de warme melodieën en openhartige tekst opvallen, geschreven in New York.
Het slotstuk Freedom verdient extra aandacht. Dit nummer werd toegevoegd als reactie op de aanslagen in New York. Het lied heeft een eenvoudige, krachtige boodschap en werd een belangrijk symbool voor McCartney en zijn publiek tijdens benefietconcerten die volgden.
Driving Rain laat
Paul McCartney horen als een artiest die steeds blijft zoeken naar vernieuwing, maar tegelijkertijd vasthoudt aan zijn eigen stijl. Het album verscheen in het begin van dit millennium en is sindsdien opgepikt door zowel oude als nieuwe fans, mede dankzij de persoonlijke insteek en de frisse productie. De CD vormt een belangrijk hoofdstuk in het oeuvre van McCartney, waarin verwerking van verdriet en hoop op een nieuwe toekomst hand in hand gaan met muzikaal experiment en vakmanschap.
