Flowers in the Dirt is het achtste solo-studioalbum van
Paul McCartney, uitgebracht in 1989, waarop rock- en popgenres worden gecombineerd met een mix van moderne productietechnieken en traditionele instrumentatie zoals koperblazers, strijkers en orgel. Na de teleurstellende ontvangst van zijn vorige studioalbum nam McCartney drie jaar de tijd om deze verkwikkende comeback te maken. Hij werkte nauw samen met
Elvis Costello aan verschillende indrukwekkende nummers en schakelde vooraanstaande producers in, zoals Trevor Horn en Mitchell Froom. Het resultaat was een samenhangende, persoonlijke verzameling, ontworpen voor liveoptredens, die alom geprezen werd als zijn beste solowerk in meer dan een decennium, met groot commercieel succes, waaronder platina in het Verenigd Koninkrijk en goud in de VS. Het album, dat zowel door de pers als het publiek werd geprezen, markeerde een creatieve wedergeboorte voor de ex-Beatle, bereikte de top van de Britse hitlijsten en vormde de aanleiding voor zijn eerste wereldtournee sinds de jaren 70. Hoewel sommigen wezen op een gedateerde jaren 80-glans van meerdere producers en af en toe wat zoetsappige elementen, versterkten de melodische kracht en emotionele diepgang, inclusief persoonlijke eerbetonen, de reputatie als een van McCartney's meest bevredigende projecten uit de jaren 80, op één lijn met eerdere hoogtepunten zoals Tug of War.
