Prince of Tears is het vijfde studioalbum van de Engelse muzikant Baxter Dury, uitgebracht in 2017 via PIAS en Heavenly. Het album markeert zowel een diep persoonlijke meditatie over een echte relatiebreuk die Dury doormaakte, als zijn meest ambitieuze en grootste werk tot dan toe.
Muzikaal gezien beweegt het album zich in het domein van indierock en art pop, met een kenmerkende mengeling van lome disco-elementen en nachtelijke Londense sferen. In tegenstelling tot zijn eerdere werken werkte Dury hier samen met een volledige band, producer Ash Workman die ook met Metronomy en Christine & The
Queens werkte, en zelfs een orkest. Dit zorgt voor een rijker en uitgebreider geluid, waarbij de kenmerkende charmante stijl van zijn eerdere platen behouden blijft maar naar grotere hoogtes stijgt.
Het album is zowel illusoir als hoopvol, liefdevol maar gekwetst, vol venijn maar doordrenkt van vergeving. Het intense persoonlijke karakter wordt verlicht door verschillende vocale samenwerkingen, waaronder langdurige muzikale partner Madelaine Hart, Rose Elinor Dougall en Jason Williamson van Sleaford Mods. Deze gastartiesten voegen melancolieke en soms sinistere lagen toe aan Dury's wazige anti-wonderland.
Ondanks de pijn die het album inspireerde, beschrijft Dury het maakproces als plezierig en is hij bijzonder tevreden met het eindresultaat. Het album ontving lovende kritieken met een Metacritic-score van 78.
