One Nation Under a Groove is het tiende studioalbum van de Amerikaanse funkrockband
Funkadelic, uitgebracht in 1978. Het album werd geproduceerd door George Clinton en verenigt de percussieve grooves van funk met rockgevoeligheden, keyboardtovenarij van Bernie Worrell en Walter Junie Morrison, duizelingwekkende gitaren van
Michael Hampton en Eddie Hazel en bas van Bootsy Collins. Het genre mengt funk, rock en soul tot een bevrijdende kracht die muzikale en raciale barrières overschrijdt om eenheid te bevorderen door middel van dans en zelfexpressie, zoals Clinton omhelst door de geest te bevrijden zodat het lichaam kan volgen.
Funkadelic's meest commercieel succesvolle en door critici geprezen werk, stond bovenaan de Billboard R&B/Hip-Hop Albums chart, bereikte nummer 16 in de Billboard 200, kreeg platina certificering en staat hoog op lijsten als
Rolling Stone's 500
Greatest Albums en 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Het album biedt een concept van een utopische natie onder de groove van funk, met een eerbetoon aan invloeden als
James Brown terwijl het de grenzen van het genre uitdaagt, met vette beats, fuzzy solo's en aanstekelijke gezangen die luisteraars bedwelmen tot feest en diversiteit.
