Daddy Plays the Horn is een jazzalbum van saxofonist
Dexter Gordon dat in 1955 werd uitgebracht. Het album documenteert Gordon op een cruciaal moment in zijn carrière, wanneer zijn artistieke vorm en techniek nog steeds in ontwikkeling waren. Dit maakt het album een waardevol historisch document dat zijn unieke, enigszins onconventionele stijl vastlegt. De saxofonist wordt op dit album ondersteund door een uiterst capabele backing band die aantoonbaar goed samenwerkt met Gordons eigenzinnige aanpak, wat resulteert in een cohesief en swingend geheel.
Het album combineert originele composities van Gordon met interpretaties van jazzstandaarden, wat aantoont dat de platenserie zich voortbeweegt tussen eigenzinnigheid en traditie. Het hard bop en saxofoonjazz staan centraal op deze LP-release. De opnamen werden gemaakt in Hollywood en tonnen een ontwikkelende kunstenaar die door toenmalige recensenten voor zijn Lester Young-geïnspireerde tenorsaxofoon werd geprezen. Critics oordeelden dat hoewel het album niet per se revolutionair was, het toch voorzag in mooie swingmomenten. Het album telt zes nummers met een totale speelduur van 41 minuten, en is ondertussen zelfs opgenomen in de cultuur door vermelding in werken van bekende auteurs. Voor liefhebbers van klassieke jazz uit de jaren vijftig biedt dit album een authentieke blik op de zich ontwikkelende stijl van een legendarische musicus.
