Productbeschrijving
Pál Hermann, geboren in Boedapest in 1902, was niet alleen een van de toonaangevende cellisten van zijn generatie; hij was ook een belangrijk componist, een van de belangrijkste figuren in de Hongaarse muziek van de generatie na zijn leermeesters Bartók en Kodály. Maar omdat slechts twee van zijn werken werden gepubliceerd voor zijn vroege dood - in 1944, door toedoen van de nazi's - en nog veel meer verloren zijn gegaan, heeft hij niet de waardering gekregen die hij verdient. De caleidoscopische verscheidenheid van de werken op dit derde en laatste deel van zijn overgeleverde composities - bijtende Bartókiaanse pianostukken, neobarokke essays van aanzienlijke contrapuntische vindingrijkheid, liederen met een Frans impressionistisch tintje, zelfs een sluwe transcriptie van een foxtrot - onderstreept hoeveel er verloren ging met zijn moord.
