Whistlin Past The Graveyard is een gezamenlijk akoestisch rootsalbum van Andy Cohen, Eleanor Ellis en William Lee Ellis, dat een breed
spectrum van Amerikaanse volksmuziek verkent. Met invloeden uit blues, ragtime, old-time
country, gospel, ballades en een vleugje zigeunerjazz roept het de sfeer op van een liedboek uit het begin van de twintigste eeuw dat op levendige wijze naar het heden wordt gehaald. De uitvoeringen draaien om virtuoze fingerstyle-gitaar, banjo en rijkelijk idiomatische zang, met een ontspannen maar zeer ervaren samenspel van het ensemble. Traditioneel materiaal, frisse eigen composities en zorgvuldig gekozen covers worden allemaal behandeld met een mix van wetenschappelijk respect en de spontaniteit van een veranda, waardoor de plaat zowel archiefdiepte als een levendige, eigentijdse geest krijgt.
De klank van het album is intiem en akoestisch, waarbij de nadruk ligt op de textuur van de stemmen en het ingewikkelde, syncopische gitaarwerk in plaats van op studioglans. Gedurende de 21 nummers wisselt het trio voortdurend van sfeer en textuur, van vrolijke dansnummers via donkerdere Delta-tinten naar meditatieve spirituele stukken, zonder daarbij een samenhangende identiteit te verliezen. Het genre kan in het algemeen worden omschreven als akoestische blues en Amerikaanse rootsmuziek, maar het stilistische bereik reikt verder dan welk enkel label dan ook. Whistlin Past The Graveyard, uitgebracht in 2026, klinkt als een zorgvuldig samengestelde reis door de verweven geschiedenis van folk en blues, waarbij elk arrangement de diepgaande kennis van het trio over de traditie en hun duidelijke plezier in het samenspelen onthult.
