IQ's
Frequency werd uitgebracht in 2009 en markeert een belangrijke periode in de carrière van deze Britse neo-progressieve rockband. Het album kwam vijf jaar na hun vorige release Dark Matter en is het enige album waarop zowel drummer Andy Edwards als toetsenisten Martin Orford en Mark Westworth te horen zijn. De band, die begin jaren tachtig samen met groepen als
Marillion en Pendragon het neo-prog genre hielp definiëren, wilde met
Frequency hun kenmerkende geluid behouden maar tegelijkertijd verfrissen. Keyboardspeler Peter Nicholls beschouwde het als een van hun beste werken, met meer lagen en grotere muzikale volwassenheid dan eerdere albums. Ondanks dat vocalist Peter Nicholls een ernstige ziekte had doorstaan, klinkt zijn stem op dit album krachtiger dan ooit.
Frequency is onmiddellijk herkenbaar als een IQ-album maar bevat tegelijkertijd enkele van hun meest toegankelijke en gedenkwaardige materiaal. Het album laat invloeden horen van klassieke progressieve rock, met momenten die doen denken aan
Genesis en eerdere IQ-successen zoals Subterranea. Critici beschouwden het als een overgangswerk dat zowel briljante passages bevat als veiligere keuzes die putten uit eerdere successen. De productie weerspiegelt de veranderde muziekindustrie, met illegale downloads die een groeiend probleem vormden. Desondanks bleef de band gefocust op artistieke kwaliteit in plaats van commercieel succes, vertrouwend op hun loyale fanbase. Na bijna dertig jaar bestaan bewees IQ met dit album dat ze nog steeds in staat waren muziek te maken die opweegt tegen hun eerdere werk.
