A Flame My Love, a
Frequency is het zesde studioalbum van de Franse singer-songwriter en multi-instrumentaliste Cécile Schott, bekend onder de artiestennaam Colleen, dat in 2017 werd uitgebracht bij Thrill Jockey. Het album combineert genres als indie-elektronica, postrock,
ambient en alternatieve/indierock met klassieke invloeden, en maakt gebruik van de barokke altviool da gamba in combinatie met lang aangehouden noten en hypnotiserende, repetitieve sequenties om uitgestrekte, meeslepende soundscapes te creëren. Schotts benadering belichaamt het motto "less is more" en benadrukt het samenspel van de aanwezigheid en afwezigheid van geluid, licht versus donker en ritmische versus statische elementen, allemaal verweven met aangrijpende teksten die dualistische thema's als angst, hoop en stilte weerspiegelen.Het album ontvouwt zich als een contemplatieve reis van 45 minuten die het best ononderbroken beleefd kan worden, waarbij nummers naadloos in elkaar overvloeien als één evoluerend stuk. Ontstaan in de schaduw van de sterfelijkheid, brengt het een evenwicht tussen pessimistische en hoopvolle tonen door middel van minimalistische structuren die een gevoel van winterslaap en introspectie oproepen, wat een belangrijke evolutie markeert in Colleens twintigjarige carrière van rustige, innovatieve releases.
