Destroy Erase Improve' is het tweede studioalbum van de Zweedse band
Meshuggah, dat algemeen wordt beschouwd als een mijlpaal in de extreme metal en, meer specifiek, in de vroege ontwikkeling van wat later technische en progressieve metal zou worden genoemd. Het album, uitgebracht in 1995, markeerde het eerste volledige album met ritmegitarist Mårten Hagström en het laatste album met bassist Peter Nordin, en legde de groep vast op een cruciaal keerpunt toen ze hun nu kenmerkende polyritmische, laaggestemde geluid begonnen te kristalliseren. Het album wordt vaak genoemd als een van de meest invloedrijke metalalbums van de jaren negentig vanwege de manier waarop het complexiteit combineert met agressie.Muzikaal wordt het album gekenmerkt door ingewikkelde, onregelmatige riffs, voortdurend wisselende maatsoorten en een bijna mechanische precisie, ondersteund door het zeer technische drumwerk van Tomas Haake en de rauwe, geblafde zang van Jens Kidman. De gitaren maken gebruik van grillige, syncopische ritmes en dissonante akkoorden, waardoor een gevoel van spanning en gecontroleerde chaos ontstaat in plaats van traditionele melodie of groove. Ondanks zijn dichtheid behoudt Destroy Erase Improve een rauwe, fysieke impact, waarbij een evenwicht wordt gevonden tussen klinische uitvoering en een koude, futuristische sfeer. Conceptueel en sonisch voelt het als een manifest voor het afbreken en herbouwen van de structurele regels van de metal, en het blijft een toetssteen voor bands die ritmisch zware, experimentele benaderingen van heavy muziek verkennen.
