Catch Thirty Three is het vijfde studioalbum van de Zweedse band
Meshuggah, uitgebracht in 2005 en doorgaans ingedeeld bij de extreme/technische progressieve metal. Het album wordt gepresenteerd als één doorlopende compositie van 47 minuten die voor het gemak in segmenten is opgedeeld, waardoor de grens tussen album en langdurig nummer vervaagt. De band maakte opvallend genoeg gebruik van geprogrammeerde drums in plaats van een akoestisch drumstel, wat het album een ongewoon mechanisch, hypnotiserend ritmisch karakter geeft dat de koude, cybernetische sfeer versterkt. Gitaren, bas en zang sluiten aan op complexe polyritmes en wisselende maatsoorten, waardoor een gevoel van gecontroleerde chaos ontstaat dat beloont bij aandachtig, ononderbroken luisteren.
Conceptueel wordt Catch Thirty Three vaak omschreven als een filosofisch of existentieel werk, met cryptische teksten die paradoxen, innerlijke conflicten en een worsteling met identiteit en het lot oproepen. Recensenten en luisteraars noemen vaak een sfeer die beklemmende herhaling, abstracte groove en een bijna Lovecraftiaans gevoel van onbehagen combineert, maar er zijn ook rustigere, sfeervolle passages die een contrast vormen met de beukende riffs. De structuur en het concept van het album moedigen aan om het van begin tot eind te beluisteren als één verhaallijn in plaats van als een verzameling afzonderlijke nummers, waardoor het een van Meshuggahs meest experimentele en controversiële releases is, maar ook een van hun meest invloedrijke binnen progressieve en extreme metal-kringen.
