De in Polen geboren Mieczys?aw
Weinberg ontsnapte twee keer aan de nazi-invasies en vestigde zich uiteindelijk in Moskou, waar hij meer dan 30 jaar lang de beste muzikale vriend van Sjostakovitsj was. Als componist van 26 symfonieën, zeventien strijkkwartetten en zeven opera's was hij ook een meester van de solo strijksonate, een genre dat door Sjostakovitsj niet werd aangeraakt en in de Sovjet-Unie weinig werd gecultiveerd. Zijn vier sonates voor cello solo werden gecomponeerd tussen 1960 en 1985 en bevatten enkele van zijn meest geconcentreerde en poëtische inspiraties. Als eclectische en innovatieve cellist heeft
Mario Brunello een van de breedste repertoires, een die reikt van barok tot hedendaagse muziek. Na vijf albums gewijd te hebben aan het herbeleven van de 18e-eeuwse meesters, en in het bijzonder Bach, met behulp van de violoncello piccolo, keert Brunello terug naar zijn kostbare 'Maggini' om deze mijlpalen van de celloliteratuur uit de tweede helft van de 20e eeuw te laten horen: 'Een muziek die me onmiddellijk aansprak, een overweldigende kracht die je onmiddellijk - bij het lezen, bestuderen en dan beetje bij beetje uitvoeren - boeit, met als resultaat dat je dan bijna niet meer zonder kunt'.
