Sjostakovitsj bracht zijn zeer succesvolle pianokwintet in 1940 in première. Vijf jaar later gaf zijn nieuwe jonge vriend Mieczys?aw
Weinberg de première van een van zijn eigen kwintetten. Voor die gelegenheid, op 18 maart 1945, verzekerde de 25-jarige
Weinberg zich van de diensten van het Bolshoi Strijkkwartet en een 30-jarige, toen al beroemde pianist, Emil Gilels. Het Kwintet Op. 18 is zonder twijfel een van de grote kamermuziekwerken van zijn tijd en vormt een uitstekende ingang in de wereld van
Weinberg. Zoals elk waarlijk groot meesterwerk heeft ook een werk als het Pianokwintet baat bij, en vraagt het om, vele uiteenlopende interpretaties. Daartoe behoren ook verschillende versies van het werk, zoals deze bewerking voor kamerorkest, die een weerspiegeling vormt van het feit dat
Weinberg zelf verschillende van zijn werken voor kamerorkest heeft gearrangeerd; en ook de strijkkwartetten van zijn vriend Sjostakovitsj hebben zich populair voor dergelijke arrangementen geleend. Deze orkestversie geeft ons nog maar één manier om Weinbergs ingenieuze nalatenschap aan zijn late, maar eindelijk gretige publiek te ontdekken en ervan te genieten.
