Maison Rose is een tijdloos Frans folkalbum van
Emmanuelle Parrenin, oorspronkelijk uitgebracht in 1977. Dit werk vertegenwoordigt een unieke fusie van traditionele folk en experimentele klanken, waarbij Parrenin samenwerkte met geluidstechnicus
Bruno Menny die het album arrangeerde en opnam.
Het album onderscheidt zich door zijn delicate schoonheid en mysterieuze sfeer. Parrenin verzamelde traditionele liederen uit rurale gebieden, vergelijkbaar met het werk van Alan Lomax en Shirley Collins, en voerde deze uit met een bescheiden, niet-demonstratieve zangstijl. De instrumentatie omvat bijzondere instrumenten zoals draailier, spinet en dulcimer, aangevuld met harp, fluit en gitaar van medewerkers als Denis Gasser en Didier Malherbe. Jean-Claude Vannier droeg ook teksten bij aan dit project.
Maison Rose balanceert tussen ancestrale en futuristische klanken, waarbij zachte, geruststellende melodieën worden afgewisseld met momenten van ritmische intensiteit. Sommige nummers vertonen invloeden van
krautrock, met name in het drumwerk dat doet denken aan het motorik geluid van bands als Faust. Het album combineert op vernieuwende wijze een kosmische benadering van oude Bretonse klanken met delicate, meersporige ballades.
Deze heruitgave bevat het originele album op LP aangevuld met een zeveninch single met twee eerder niet uitgebrachte tracks, alle verpakt in een slipcase.
