Slip Of The Tongue is het achtste studioalbum van de Britse band
Whitesnake, uitgebracht in 1989. Het album is stevig geworteld in het hardrockgenre met sterke invloeden van glam metal en arena rock, en laat de band zien op het hoogtepunt van de overdaad van de late jaren 80: grote refreinen, een gelikte productie en een gitaargedreven geluid dat is ontworpen voor grote podia en radio-uitzendingen. Het album volgde op het enorme commerciële succes van hun titelloze album uit 1987 en zet David Coverdales
focus op sensuele, dramatische thema’s en krachtige zang in de hoge registers voort.Muzikaal wordt 'Slip Of The Tongue' gekenmerkt door flitsend leadgitaarwerk, prominente keyboards en een gepolijste ritmesectie die de hedendaagse hair-metal-esthetiek weerspiegelt. Het album, opgenomen met een bezetting bestaande uit David Coverdale, Rudy Sarzo, Tommy Aldridge, Adrian Vandenberg en
Steve Vai, legt vaak de nadruk op technisch gitaarvakmanschap en een bijna filmisch gevoel voor grootsheid. Critici en fans beschouwen het doorgaans als een tijdcapsule van de hardrock uit de late jaren 80: niet puur op blues gebaseerd zoals eerdere
Whitesnake-albums, maar een strak, energiek album dat agressieve riffs in evenwicht brengt met melodieuze hooks en de sfeer van powerballads.
