Kaipa's Inget Nytt Under Solen, uitgebracht in 1976, is een Zweeds symfonisch progressief rockalbum dat een duidelijke stap voorwaarts zet ten opzichte van het debuut. Het genre kenmerkt zich door complexe composities met emotionele diepgang en technische virtuositeit, waarbij de band voor het eerst de Mellotron inzet voor soarende klanklagen. De productie is verbeterd en biedt meer ruimte aan de instrumentale flair van de jonge gitarist Roine Stolt, wiens latere werk met Flower Kings en Transatlantic hierin al doorschemert. Ondanks de titel, die vertaalt als 'niets nieuws onder de zon', bewijst Kaipa het tegendeel door frisse elementen toe te voegen aan de symfonische traditie.
Dit album blinkt uit in epische uitgesponnen stukken die een mix vormen van dynamiek en melodie, met indrukwekkende toetsenwerk van Hans Lundin. Het richt zich op een evolutie weg van vroege invloeden zoals Yes, met een
focus op emotionele intensiteit en instrumentale vrijheid. Remasters en edities inclusief CD benadrukken de blijvende aantrekkingskracht, vooral voor liefhebbers van klassieke progrock met Zweedse finesse.
