Focus van Stan Getz en Eddie Sauter is een invloedrijk jazzalbum dat bekend staat om zijn unieke combinatie van jazzsaxofoon en moderne strijkarrangementen. Het album verscheen in de vroege jaren zestig op LP bij Verve Records en toont de tenorsaxofoon van Getz, die Fabelachtige melodieën speelt boven op de innovatieve composities en arrangementen van Sauter. Door het gebruik van een strijkersensemble onderscheidt het album zich van het traditionele jazzkwartet en creëert het een bijzondere, filmische sfeer.
Het genre van
Focus laat zich het beste omschrijven als een mix van bop, post-bop en contemporary jazz met avant-garde elementen. Opvallend is dat het album grotendeels bestaat uit doorgecomponeerde stukken zonder traditionele improvisatiestructuren, met uitzondering van de improviserende rol van Getz.
Enkele kenmerkende tracks zijn I’m Late, I’m Late en Her, die elk de samenwerking tussen saxofoon en strijkers op bijzondere wijze illustreren. Ook Panorama vormt een opvallend hoogtepunt, waarin de experimenten van Sauter en de expressieve toon van Getz samenkomen.
Focus wordt door zowel kenners als liefhebbers gezien als een uniek album binnen het oeuvre van Stan Getz en de moderne jazz in bredere zin.
