Heruitgave, 2CD+DVD in juwelendoosje. Rockpalast – 2 complete concerten! Incl. boekje met nog niet eerder uitgebrachte foto's en nieuwe liner notes. / Elk tijdperk heeft zijn helden en elke scène heeft zijn legendes. De
Stray Cats waren in de jaren 80 en vandaag de dag zijn zij de onbetwiste iconen van de neo-rockabilly. Toen het Amerikaanse trio de top van de hitlijsten bestormde in hun adoptieland Engeland, heerste punk nog steeds oppermachtig in Groot-Brittannië. Maar
Brian Setzer, Slim Jim Phantom en Lee Rocker brachten dat bepaalde iets dat de hanenkammen ook hadden: een gevoel voor gevaar en rebellie. Indrukwekkende beelden uit deze tijd omvatten twee optredens in Duitsland: één in 1981 in Keulen en één in 1983 in de Loreley, opgenomen door WDR. Het zijn authentieke opnames die de sound van het trio vandaag de dag nog steeds toegankelijk maken. Beide concerten worden hier voor het eerst in de best mogelijke kwaliteit en met subliem geluid op dvd en cd uitgebracht. De
Stray Cats komen thuis tot leven zoals ze op hun best waren: jong, rauw en wild!
Brian Setzer, vandaag de dag een “staatsman” van de rockabilly en een vele malen platina-verkoper, werkt hartstochtelijk terwijl hij de snaren aanslaat op het podium van de Keulse Satory Halls. Hij was een ‘rebel zonder reden’, vergelijkbaar met de jonge
James Dean. Maar deze gitarist heeft een verlangen: hij wil Rock n' Roll weer tot leven brengen. Hij wil gitaar spelen zoals Eddie Cochran deed. Het lijdt geen twijfel dat hij hierin is geslaagd; hij is hier vandaag de dag nog steeds om geliefd en daarom is hij de eerste gitarist na de legendarische Chet Atkins die zijn eigen kenmerkende Gretsch-model heeft. The
Stray Cats bestaan niet alleen uit Setzer met zijn fenomenale gitaarspel en zijn krachtige zang. Lee Rocker en Slim Jim Phantom zijn ook verantwoordelijk voor hun bijzondere geluid: het eenvoudige drumwerk van Phantom werd een voorbeeld voor rockabilly-drummers over de hele wereld en zijn wilde geschreeuw in de nummers hoort precies bij
Stray Cats, zoals de licks van
Brian Setzer en de ratelende bas van Lee Rocker. Hij behandelde zijn instrument als een minnaar of als klimrek waarop hij gymnastiek deed. De bad boy-houding werd geïnternaliseerd door de ‘straatkatten’. Beide concerten onderstrepen bovendien hoe snel de carrière van
Stray Cats zich ontwikkelde. Tussen beide opnames zaten volle werelden. I
