Dit album brengt de drie vioolsonates van de Duitse componist Johannes Brahms in een uiterst verfijnde interpretatie door violist Augustin Dumay en pianist Louis
Lortie. Hun vertolking staat stevig in de laatromantische traditie, met warme klankkleuren, brede fraseringen en een uitgesproken lyrische benadering die de innerlijke gelaagdheid van Brahms’ kamermuziek naar voren haalt. De opname verschijnt op het label Onyx en werd uitgebracht in 2014, waarbij de balans tussen viool en piano zorgvuldig is vastgelegd zodat de intieme dialoog tussen beide uitvoerenden volledig tot zijn recht komt.
Dumay combineert een nobele toon met subtiel gebruik van rubato, terwijl
Lortie een transparante, maar tegelijk krachtige pianoklank neerzet. Samen creëren zij een spanningsveld tussen introspectie en dramatische intensiteit dat kenmerkend is voor de laatromantiek, zonder de klassieke structuur en helderheid uit het oog te verliezen. De interpretaties worden gekenmerkt door aandacht voor detail, vloeiende overgangsdynamiek en een natuurlijke adempauze in het muzikaal betoog, waardoor dit album een overtuigende en rijpe visie biedt op Brahms’ meesterwerken voor viool en piano.
