Voor het zevende deel van zijn
Chopin-project heeft de Canadese pianist en exclusieve Chandos-artiest Louis Lortie een programma samengesteld met werken uit de vroegste tot de laatste periode uit het leven van de componist, die alle verbonden zijn door hun evocatie van 'nationaliteit' - Italië, Spanje, en natuurlijk
Chopin's geliefde Polen. Het Rondo à la Mazur, Op. 5 en het Rondo, Op. 16 zijn voorbeelden van de langere vorm die verbonden was met de 'briljante' stijl van pianowerken die populair was in de jaren 1820.
Chopin nam hier al snel afstand van, op zoek naar een meer vooruitstrevende compositiestijl. De Boléro op. 19, gecomponeerd rond dezelfde tijd als het Rondo op. 16, roept het exotische Spanje op, terwijl de Tarantelle op. 43 de Parijse vogue weerspiegelt voor de Zuid-Italiaanse dans, aangewakkerd door de grote opera La Muette de Portici van Auber. Nu een van zijn meest gevierde werken, de Polonaise, Op. 53 vertegenwoordigde
voor
Chopin het hoogtepunt van zijn project, begonnen met de twee Polonaises, Op. 26, om het genre een krachtige nationale symboliek te geven. Deze werken worden afgewisseld met vier reeksen Mazurka's, op. 17, 30, 63 en 68.
Chopin introduceerde de Mazurka bijna eigenhandig in Parijs toen hij er aan het eind van de jaren 1820 aankwam, en bleef ze zijn leven lang componeren, waarbij hij deze Poolse dans omvormde tot enkele van zijn meest verbluffende en gedenkwaardige composities
