Becca Mancari’s album *The
Greatest Part*, uitgebracht in 2020, is een pop/rockalbum dat alternatieve
country combineert met indiepopelementen en ongeveer 33 minuten duurt. Als haar tweede volledige album na het debuut *Good Woman* uit 2017, ontwikkelt het haar geluid tot iets ruigers en vrolijkers, waarbij de countrywortels van Nashville worden vermengd met popvriendelijke hooks en kosmische invloeden die doen denken aan Gram Parsons. Mancari schreef het album in slechts twee maanden en bracht daarin rauwe, catharsische eerlijkheid over persoonlijke worstelingen zoals zelfmoord, uit
de kast komen in een fundamentalistisch christelijk gezin en het zoeken naar vreugde te midden van tegenslag. Het resultaat is een verzameling van droevige knallers – zware teksten gecombineerd met feelgood, opbeurende vibes die geluk vooropstellen als het mooiste deel van het leven. Deze dualiteit komt tot uiting in dromerige,
War on Drugs-achtige uitweidingen en geïmproviseerde disco-versieringen, waarbij pijn met gevoeligheid wordt behandeld zonder dat deze de overhand krijgt. Hoewel het album ambitieus is in het overschrijden van genres en emoties, zwakt het momentum af en toe af naar een zachtere stijl, maar het straalt zelfvertrouwen, vrijheid en hoop uit, waarmee Mancari zijn eigen vrolijke categorie in de muziek creëert.
