Dying Fetus bracht in 2012 met '
Reign Supreme' hun zevende studioalbum uit, een brute deathmetalplaat die een belangrijk keerpunt in de carrière van de band markeerde. Het album werd opgenomen in een driemansformatie en wordt door velen gezien als een terugkeer naar de old-school deathmetal-esthetiek, waarbij de hedendaagse technische vaardigheden behouden bleven. De productie is opvallend organisch en rauw; moderne gladheid wordt vermeden ten gunste van een ruig, gruizig geluid dat de instrumentale vaardigheden van de band benadrukt. Het gitaarwerk van John Gallagher valt op door zijn kracht en bijtende kwaliteit, Trey's drums leveren dreunende en tribale ritmes, en Sean Beasley's bas zorgt voor de onderliggende sludge die een passend overweldigende sonische aanval creëert. Het album duurt ongeveer 37,5 minuten en wordt gekenmerkt door de afwezigheid van opvulmateriaal, waarbij elke seconde effectief wordt benut om killer riffs en interessante breakdowns te leveren.Het album heeft veel lovende kritieken gekregen binnen de metalgemeenschap, waarbij recensenten de nadruk leggen op de gerichte aanpak van brute
death metal die groove in evenwicht brengt met technische hoogstandjes. Meerdere critici hebben opgemerkt dat hoewel het album de gevestigde formule van de band volgt, het dit doet met een verfijning en intensiteit die het onderscheidt binnen hun discografie. Het album laat een grotere aanwezigheid van technische gitaarsolo's, riffs en baslijnen horen in vergelijking met hun eerdere werk, terwijl het toegankelijk blijft door de ingewikkelde aard van overdreven progressieve metal te vermijden. Veel recensenten beschouwen
Reign Supreme als behorend tot de top van het oeuvre van Dying Fetus en als een van de beste brutal
death metal-albums van dat jaar, waarmee de
status van de band als steunpilaren van de Amerikaanse
death metal wordt bevestigd, ondanks een drukke deathcore-scene.
