Voor de westerse wereld was Moisei Vainberg, of (ook in het Russisch) Mieczyslaw
Weinberg lange tijd een goed bewaard geheim van de Sovjet-Unie. Hij werd geboren in Warschau, waar zijn
vader voor een Joods theater werkte als componist en muziekdirecteur. In 1939, met de Duitse troepen op de hielen, vluchtte
Weinberg naar de Sovjet-Unie, waar hij compositie studeerde aan het conservatorium van Minsk bij Vassily Zolotaryov, een leerling van Rimsky-Korsakov. Twee jaar later, opnieuw achtervolgd door de oorlog, vestigde hij zich in Tasjkent in Oezbekistan. Van daaruit stuurde
Weinberg zijn Eerste Symfonie naar Sjostakovitsj, die zo onder de indruk was dat hij hem in 1943 in Moskou liet komen wonen. De twee componisten werden goede vrienden, speelden regelmatig partituren door op twee piano's, inspireerden elkaar, en voerden hun eigen muziek samen uit voor de verplichte inspecties van de componistenband. Sjostakovitsj hielp zijn zeven jaar jongere vriend ook bij het vinden van werk. Dit alles in Moskou, waar
Weinberg de rest van zijn leven zou blijven. Intussen werd zijn familie in Polen vermoord door de Nazi's, en in 1948 werd zijn schoonvader, de gevierde Joodse acteur Solomon Mikhoels, op Stalin&rsquo's bevel geëlimineerd. In 1953 werd
Weinberg zelf vals beschuldigd en gearresteerd. Maar Sjostakovitsj, die zijn vriend beschouwde als een van de beste Russische componisten, nam het voor hem op. Uiteindelijk was het de dood van Stalin&rsquo die Weinbergs leven redde.
