Mijn eerste ontmoeting met
Philip Glass in 2011 was echt een van die once-in-a-lifetime kansen.Als harpist voel ik me enorm bevoorrecht dat ik zulke nieuwe ervaringen – mag opdoen, niet alleen op het podium, maar ook achter de schermen. Samenwerking met componisten is een belangrijk aspect hiervan, en nieuwe ideeën ontstaan niet zelden door persoonlijke ontmoetingen en wederzijdse inspiratie. Dit was zeker het geval toen ik Phil ontmoette, die nog nooit eerder zijn Metamorphosis live op de harp had gehoord. Na mijn aanvankelijke nervositeit smolt de spanning snel weg toen ik de openingsmaten speelde en hij opmerkte ”thatsounds beautiful! Na deze bijzondere ontmoeting heb ik me verdiept in andere stukken van Glass die op de harp gespeeld konden worden. Ik had hem zelf het Opening Piece uit ‘Glassworks’ horen spelen, een heel mooi stuk in zijn schijnbaar oneindige uitwisseling tussen de twee handen. De filmmuziek voor The Hours was een lastigere uitdaging. Na bestudering van de originele partituur en de pianoversie kwam ik tot de conclusie dat niet alle delen voor harp gearrangeerd konden worden. Maar het lukte me om zes van de elf nummers aan te passen, door ze uit te werken met het geluid van de orkestversie in gedachten. Ik hoop dat deze CD een extra dimensie zal toevoegen aan de uitvoeringspraktijk van Glass’s meest uitgevoerde werken.Lavinia Meijerhttps://
