Peter Wolf Crier’s 'Garden of Arms', uitgebracht in 2011, is het tweede album van het duo, samengesteld door Peter Pisano en
Brian Moen uit Minneapolis. Deze indierockplaat markeert een gedurfde evolutie ten opzichte van hun ingetogen debuut 'Inter-Be', dat in één rauwe sessie werd opgenomen. 'Garden of Arms' omarmt een grootser, meer verfijnd geluid, gedreven door een dringende energie en woeste percussie die de nummers van levendigheid doordrenkt. Het dient als een aangrijpend document van persoonlijke groei, waarin de verwevenheid van pijn en schoonheid van transformatie wordt vastgelegd door middel van adaptief songschrijven. Hoewel sommige critici de ambitie onevenwichtig vonden – ze prezen de verschuiving naar complexiteit maar hadden kritiek op de uitvoering – straalt het album over het algemeen emotionele diepgang en muzikale ambitie uit. Het is ontstaan uit weloverwogen studiotijd en contrasteert de intimiteit van eerder werk met gelaagde arrangementen die gericht zijn op impact, hoewel het niet altijd bij de eerste luisterbeurten een consistente fascinatie opwekt. Niettemin toont het de
drive van het duo om hun palet uit te breiden, waarbij rauwe emotie wordt vermengd met een gepolijste productie op Jagjaguwar Records.
