Doin' Allright is een jazzalbum van de Amerikaanse tenorsaxofonist
Dexter Gordon, uitgebracht als LP in het begin van de jaren zestig. Dit album markeert Gordons wederopstanding in de jazzwereld, aangezien hij in het decennium daarvoor grotendeels uit beeld verdwenen was door persoonlijke problemen. Het album verscheen bij het befaamde label Blue Note en geldt als zijn debuut voor deze legendarische maatschappij. Doin' Allright stelde Gordon opnieuw in staat zijn uitzonderlijke talent te laten horen, wat resulteerde in een hernieuwde erkenning binnen de jazzscene.
Het genre van Doin' Allright is hard bop, een subgenre binnen de jazz dat gekenmerkt wordt door een krachtige ritmesectie, uitgesproken bluesinvloeden en ruimte voor improvisatie. De muzikale bezetting bestaat uit een kwintet met naast Gordon op tenorsaxofoon ook de jonge trompettist Freddie Hubbard, pianist Horace Parlan, bassist George Tucker en drummer Al Harewood. Hun samenspel levert een warme, dynamische klank op met een rijk palet aan expressie en swing.
De muziek op het album balanceert tussen energieke stukken en gevoelige ballads, wat goed zichtbaar is in verschillende tracks. Een opvallende compositie is Society Red, een ruim twaalf minuten durende bluesmars met veel ruimte voor improvisatie, waarin Gordon en Hubbard elkaar uitdagen en aanvullen. De track is een voorbeeld van de open structuren en de ruimte voor avontuur die kenmerkend zijn voor hard bop in deze periode. Een ander belangrijk nummer is You've Changed, een ballad waarin Gordon zijn vermogen toont om met zijn volle, melancholische geluid persoonlijke emotie in de muziek te leggen. Ook I Was Doing All Right is een belangrijk stuk, waarop Gordon zeer expressief soleert en waarbij de hele band soepel meebeweegt met zijn lijnen.
Doin' Allright werd niet alleen een artistiek, maar ook een commercieel succes. Het album bezorgde
Dexter Gordon definitief een plek tussen de grote tenorsaxofonisten van zijn tijd en was een katalysator voor een reeks legendarische Blue Note-opnames die volgden. Met de focus op sfeer, samenspel en individuele virtuositeit levert deze LP een essentieel hoofdstuk in de jazzgeschiedenis, zowel als persoonlijke triomf als door de kracht en frisheid van de muziek zelf.
