Heruitgebracht van een opname uit 1992, toen Richard Hickox Associate Guest Conductor van het London Symphony Orchestra was, heeft deze Caractacus van Elgar veel te bieden.
Het stuk zelf, dat Elgar componeerde voor het Leeds Festival in 1898, ademt zijn vindingrijkheid en schitterende orkestratievaardigheden en is een voorbode van zijn volgende project, de meesterlijke '
Enigma' Variaties.
Een Gramophone recensie bevestigde dat 'er niets dan lof is voor Richard Hickox's vloeiende, gevoelige regie en de enthousiaste, volbloed achtergrond van het LSO. Boeketten ook voor het London Symphony Chorus wiens geweldige eenstemmigheid van aanval, gevoeligheid voor dynamiek en wonderbaarlijk ware intonatie iets zijn om je over te verbazen. In de titelrol maakt David Wilson-Johnson een nobele sonore vertoning, een zuiver getinte Judith Howarth is ontroerend kwetsbaar als Caractacus' dochter, Eigen, en Arthur Davies zingt met ongekunstelde oprechtheid in de rol van Orbin, haar minnezanger. Een typisch rijpe, breed opgezette
Chandos opname op de koop toe.'
