Na de veelgeprezen release van Piano Concertos Nos 1, 2 en 4 in september 2018, voltooit Louis
Lortie zijn overzicht van Saint-Saëns' pianoconcerten met deze opname van Concertos Nos 3 en 5, opnieuw met Edward Gardner en het BBC Philharmonic.
Het Derde Concerto, gecomponeerd in 1869, ging in première in Leipzig met de componist aan de piano en kreeg een extreem vijandige ontvangst (het leidde zelfs tot vechtpartijen in de gangen!). Hoogstwaarschijnlijk was dit te wijten aan de harmonische experimenten van de componist, maar dit zou ook kunnen voortvloeien uit de stilistische afwijking van zijn (uiterst succesvolle) Tweede Concerto. Zijn laatste Pianoconcerto, nr. 5, geschreven zo'n twintig jaar na het Vierde, werd grotendeels gecomponeerd tijdens zijn verblijf in Egypte tijdens de winter van 1885 en de lente van 1886. Saint-
Saëns schreef het om zelf te spelen tijdens het jubileumconcert ter ere van de vijftigste verjaardag van zijn debuut in de Salle Pleyel. Het beginthema van het tweede deel is gebaseerd op een Nubisch liefdeslied dat hij had horen zingen door schippers op de Nijl. Dit, en later de impressionistische evocatie van het geluid van kikkers en krekels, leidde tot het aannemen van de bijnaam 'Egyptisch'.
Lortie vult het album aan met twee kleinere werken voor piano en orkest, beide uit 1884. De Rhapsodie d'Auvergne is een impressionistische evocatie van het spectaculaire deel van Midden-Frankrijk waarnaar in de titel wordt verwezen; het Allegro appassionato biedt een virtuoos stoeipartij voor zowel solist als orkest.
