Het album Pacific Sirens van de Amerikaanse componist Robert Erickson, uitgevoerd door de Cleveland Chamber Symphony onder leiding van dirigent Edwin London, werd uitgebracht in 2013. Dit werk uit 1969 combineert een ensemble met tape-opnames, waarbij Erickson zijn fascinatie voor klankkleuren, atmosferen en milieugerelateerde geluiden verkent binnen de stroming van de hedendaagse klassieke muziek. Na een vroege flirt met atonaliteit richtte hij zich op experimenten met nieuwe technieken en tape, geïnspireerd door de Californische omgeving, wat resulteert in betoverende sirenengeluiden van de Stille Oceaan die de luisteraar uitnodigen tot een sensuele auditieve reis.
De opname omvat ook bijdragen van solisten zoals violiste Laura Martin, en benadrukt Ericksons vermogen om menselijke emoties en omgevingsinvloeden te componeren tot levendige, timbre-rijke texturen. Zijn muziek ademt een vreugdevolle reflectie op natuurlijke schoonheid en klankmagie, met een
focus op improvisatie en interactie tussen performers, wat het album tot een uniek document maakt van naoorlogse avant-garde experimenten in de Amerikaanse klassieke muziektraditie.
