De
kinderen van Napf hebben een kilometers lange weg naar school te gaan. Heel vroeg in de ochtend beginnen ze aan de afdaling; eerst met de kabelbaan naar het dal, daarna in de schoolbus naar de kleine dorpsschool in Romoos (kanton Luzern.) 's Middags wordt de lange tocht terug naar boven gemaakt waarna de klusjes op de boerderij wachten. Het vee moet verzorgd worden, de oogst binnengehaald of het hek gerepareerd. Al op jonge leeftijd wennen ze aan het beroep van boer. Ondanks al het werk blijft er genoeg tijd over om te spelen op de alpenweides, op te treden met de fanfare of te volksdansen. En te fantaseren over Änziloch, waar de wind en de donder, de kreten van roofvogels, huilende wolven en andere roofdieren uitnodigen tot verhalen over geesten en goden. Toch trekken steeds meer families weg uit het gebied. Schmid voert ons gedurende 365 dagen van erf naar erf binnen de geïsoleerde gemeente, waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan. Krachtige en idyllische beelden tonen de cyclus van de seizoenen. Een liefdesverklaring aan een landschap en een manier van leven.
