De sfeer van een badplaats in het naseizoen is waarschijnlijk overal ter wereld dezelfde, maar toch kan men zich niet aan de indruk onttrekken dat er dynamischer oorden bestaan dan de setting van LA PERRERA. De lethargische uitwerking van de naderende winter wordt in Manuel Nieto Zas’ overtuigende debuutfilm op treffende wijze verbonden met de geestelijke toestand van de hoofdpersoon, de 25-jarige David. Zijn vriendinnetje gaat terug naar de stad en hij blijft achter. Nu zijn studie niet wil vlotten, begint hij – vooral onder druk van zijn
vader – aan de bouw van zijn eigen huis. Nou ja, eigenlijk beginnen zijn vrienden en kennissen maar met het leggen van de fundamenten. David zelf lijkt eerder met existentiële vragen te worstelen. In LA PERRERA (de hondenkennel) lijkt vriendschap boven liefde te gaan. Met steun van het Hubert Bals Fonds maakte Nieto Zas, een treffende schets van een gemarginaliseerde generatie en – paradoxaal bijna – – paradoxaal bijna – een fris portret van een plek waar niets gebeurt.
