Blue Skies, Broken Hearts...Next 12 Exits is het tweede album van The Ataris en verscheen in 1999 als LP. Het album wordt gerekend tot het genre emo en poppunk, met een geluid dat typerend is voor de Amerikaanse punk- en skateboardcultuur rond de eeuwwisseling. De muziek kenmerkt zich door persoonlijke teksten vol adolescentenonzekerheid, zelfreflectie en oprechte emoties, ondersteund door energieke gitaarpartijen en aanstekelijke melodieën.
De teksten, vaak geschreven vanuit het perspectief van jeugdige onzekerheid en verlangen, zijn
direct en zelfbewust, met een openhartigheid die destijds vernieuwend was binnen het genre. Kris Roe, de songwriter en zanger van de band, weet rauwe emotie en kwetsbaarheid te combineren met de vurige energie van punk. Hierdoor spreekt het album vooral jongvolwassenen aan die zichzelf herkennen in thema’s als opgroeien, liefde en teleurstelling.
Blue Skies, Broken Hearts...Next 12 Exits geldt als een invloedrijke plaat binnen de scene en wordt nog altijd gezien als een sleutelwerk voor liefhebbers van poppunk en emo, mede doordat het tijdsbeeld en gevoel van die periode zo sterk worden gevangen.
