Tribute To Uncle Ray is het tweede studioalbum van Stevie Wonder, uitgebracht in 1962 toen hij slechts twaalf jaar oud was. Dit album is een eerbetoon aan
Ray Charles, waarbij Motown Wonder actief positioneerde als de jonge opvolger van Charles op basis van hun gedeelde muzikale genialiteit en visuele beperking. Het album bevat een mix van nummers die zijn uitgevoerd in een kenmerkende stijl van soul en pop, subtiel doorspekt met de energie uit jazz en
rhythm & blues. De LP verscheen in een periode dat Motown nog experimenteerde met de ideale sound voor Stevie Wonder en laat zijn vroege volwassenheid en muzikaliteit goed horen.
De sfeer van het album wordt mede bepaald door Wonders expressieve stem, zijn virtuositeit op piano, orgel en harmonica, en de levendige begeleiding van topmusici uit de Motown-stal. Op dit gekleurde
vinyl krijgt de luisteraar een authentiek voorbeeld van de prille start van een latere superster, die hier al een duidelijke eigen signatuur laat horen ondanks de commerciële insteek van het project. Hoewel het album destijds geen hits opleverde, toont het wel de potentie van Stevie Wonder als soulzanger en multi-instrumentalist, en is het ondertussen een gerespecteerd collectors item binnen de genres soul, pop en
rhythm & blues.
