The Blues and the Abstract Truth van Oliver Nelson, uitgebracht in het genre jazz, wordt algemeen geprezen als zijn meest invloedrijke album. Dit LP uit 1961 staat bekend om zijn karakteristieke post-bop stijl en de inventieve, gevarieerde benadering van het bluesidioom. Nelson, die vooral faam verwierf als arrangeur en saxofonist, koos hier voor een compacte bezetting waarmee hij complexe, subtiel gelaagde arrangementen creëerde. De bezetting is legendarisch: naast Nelson zelf zijn onder meer Bill Evans (piano), Freddie Hubbard (trompet), Eric Dolphy (altsaxofoon en fluit), Paul Chambers (bas), George Barrow (baritonsaxofoon) en Roy Haynes (drums) te horen. Bill Evans vervult een unieke rol, want dit is zijn enige album met Oliver Nelson.
Het album geldt als mijlpaal in de moderne jazz vanwege de innovatieve structuur en harmonische rijkdom. Nelsons composities gronden zich deels in traditionele bluesvormen, maar wijken geregeld af van het conventionele schema, waardoor het album zowel toegankelijk als verfrissend klinkt. De muzikanten laten individueel iconisch spel horen binnen Nelsons zorgvuldige ensemblewerk, en de productie van
Creed Taylor draagt bij aan de tijdloze kwaliteit. Deze uitgave op coloured
vinyl biedt de authentieke klank gecombineerd met visuele allure, waardoor het album een begeerd stuk is voor zowel muziekliefhebbers als verzamelaars.
