Getz/Gilberto, uitgebracht als LP in 1964, markeert een mijlpaal in de geschiedenis van de bossa nova en jazz. Dit album ontstond uit de samenwerking tussen de Amerikaanse tenorsaxofonist Stan Getz en de Braziliaanse gitarist en zanger João Gilberto, met de beroemde componist en pianist Antônio Carlos Jobim. Dankzij de ingetogen productie van
Creed Taylor kreeg het album een intieme en minimalistische sfeer – Gilberto’s zachte gitaarspel en fluisterende zang worden subtiel aangevuld door Getz’ lyrische saxsolo’s. De plaat werd geroemd om zijn vloeibare melodieën, eenvoudige arrangementen en de sfeer van Braziliaanse mellow, die als toonbeeld geldt voor het genre.
Naast zijn muzikale kwaliteiten staat Getz/Gilberto bekend als het album waarmee bossa nova wereldwijd doorbrak. De onverwachte deelname van Astrud Gilberto, die Engels zong, speelde hierin een grote rol; haar unieke, zachte stem werd een bepalend geluid en zij groeide uit tot internationaal icoon. Het album won meerdere prestigieuze prijzen en werd één van de bestverkopende jazzalbums ooit, met lof van critici vanwege de tijdloze, ontspannen klank en de artistieke diepgang. Het heeft diepgaande invloed gehad op zowel jazz als popmuziek en inspireerde generaties musici wereldwijd.
