The
Doors Are Open laat Picnic At The Whitehouse horen in topvorm met een album dat strak, donker en sfeervol klinkt. Scherpe post-punk gitaren gaan samen met broeierige melodieën en een ingehouden spanning die constant onder de oppervlakte blijft. De nummers bouwen rustig op, met pulserende ritmes en afstandelijke vocalen die precies de juiste toon raken. Het album ademt ruimte en sfeer, zonder vol te worden geplakt met overdreven effecten. De sound is koel, gecontroleerd en herkenbaar, geworteld in de vroege post-punk en alternative scene, maar duidelijk met een eigen smoel. The
Doors Are Open is geen snelle hap, maar een plaat die groeit en blijft hangen.
