"Happy Sad" is het derde studioalbum van Tim
Buckley, uitgebracht in april 1969 op Elektra Records. Dit album markeert een significante verschuiving in
Buckley’s geluid, waarbij hij zich afwendt van de folk-rockstijl van zijn eerdere werk en overstapt naar een meer jazz-geïnspireerde, vrij vloeiende benadering. Het album wordt vaak beschouwd als
Buckley’s eerste grote artistieke doorbraak. Het combineert elementen van folk, jazz en blues, waardoor een dromerige, impressionistische sfeer ontstaat. In tegenstelling tot zijn vorige album (“Goodbye and Hello”), dat een meer gestructureerd psychedelisch folkgeluid had, bevat “Happy Sad” lange, vloeiende composities met minimalistische arrangementen. Het album is sterk beïnvloed door jazz-improvisatie, met name door het gebruik van vibrafoon (gespeeld door David Friedman) en conga-ritmes.
Buckley’s zang is expressiever en vrijer, wat al een voorbode blijkt te zijn van zijn latere experimentele werk.
