‘Wat je gaat zien is gevaarlijk, gruwelijk, griezelig, misselijkmakend en angstaanjagend. Dit materiaal is niet eerder vertoond en probeer het thuis niet na te doen,’ waarschuwt de verteller. Wat volgt is een afdaling naar het woeste en tegelijkertijd vrolijke circus van Mondomanila. In deze anarchistische onderwereld vechten een kreupele pooier, eenzame huisvrouw, vermogende gokverslaafde, prostituees, Amerikaanse pedofiel, een meisjesachtige zoon en zijn machovader allen voor hun eigen bestaan en verlangens.
Volgens filmcriticus Christoph Huber van het Weense dagblad Die Presse hebben ‘de wilde, grappige en subversieve no-budget
films van de Filipijnse punkrebel Khavn een ontegenzeggelijk stempel gedrukt op de cinema van Zuidoost-Azië.’ In zijn magnum opus, vertoond op het Internationale Filmfestival Rotterdam van 2012 en ondersteund door het Hubert Bals Fonds van het Festival, speelt Khavn met verschillende filmgenres waaronder film noir, komedie,
drama en
musical om tot een onverbloemd portret te komen van een Filippijnse sloppenwijk. Mondo Cane (1962) is de legendarische en wrede shockumentary van Gualtiero Jacopetti. Khavn ziet zijn eigen Mondo in Manila maar Jacopetti was buitenstaander, Khavn is deelnemer.
