15 januari 1941: De première van Messiaens meest uitgevoerde werk '
Quatuor pour la fin du Temps' in de theaterloods van Stelag VIIa, een Duits werkkamp vlakbij de Poolse grens. Dit werk luidt een periode van grote creativiteit in. Het is moeilijk op te merken hoe moeilijk de oorlogsperiode voor Messiaen was, als je zijn immense artistieke output bekijkt, die vorm kreeg in de grote cycli voor piano 'Vision de l'Amen' (1943), 'Les Vingts Regards sur l'Enfant Jésus' (1944) en de 'Turang' (1944)
(1944) en de 'Turangalili symfonie' (1049). Ook in dit laatste stuk - bedoeld voor een groot orkest, een uitgebreide slagwerksectie en Ondes Martenot - staat de piano centraal en trouwens ook Yvonne Loriof, zijn tweede echtgenote. Tijdens de première van '
Quatuor' zat de componist echter zelf aan de piano, zij aan zij met Etienne Pasquier, Henri Akoka en Jean Le Boulaire.
Andere werken die we zouden verzamelen, waren bedoeld om dit te compenseren, maar vertrokken van een grote eenheid. Niet alleen wilden we met deze werken de verschillende nationaliteiten symboliseren die deel uitmaakten van het conflict van die tijd en dus aanwezig waren in het kamp, we wilden dit gegeven ook koppelen aan de belangrijkste stijlen die het 20e-eeuwse muzikale landschap in Europa vorm gaven. Ten slotte zochten we naar werken die gebruik zouden maken van het volledige aantal mogelijkheden van de formatie en die de combinaties die Messiaen niet had gebruikt, zouden aanvullen, om zo opnieuw eenheid te bereiken.
