De vijfde symfonie van Dmitri Sjostakovitsj uit 1937 is een emotioneel en beladen meesterwerk. De Russische componist moest het vertrouwen van dictator Jozef Stalin terugwinnen en tegelijk zijn persoonlijke signatuur zien te behouden. De Letse dirigent Andris Nelsons (1978) snapt als geen ander die twee gezichten van De Vijfde. Als kind leefde hij onder een communistisch regime waar geen plek was voor eigenzinnigheid, maar waar muzikaal talent wel werd gestimuleerd.
In dit fascinerende portret van regisseur Carmen Cobos zien we hoe Nelsons heel behoedzaam het Koninklijk Concertgebouworkest zijn wil oplegt. Voor zijn uitvoering van Sjostakovitsj’ Vijfde benadert de aimabele dirigent de symfonie als het gevoelsmens dat hij is: via de emotie in de partituur. Tegelijk toont de film het jachtige leven van een superster. Net zoals een populaire
dance deejay verdeelt de jonge dirigent Nelsons zijn schaarse tijd tussen de grootste orkesten ter wereld: Boston, Berlijn, Amsterdam.
