24 juni 1991, Ghislaine Marchal wordt dood aangetroffen in de kelder van haar villa in Mougins in Zuid-Frankrijk. Op de muur gekalkte letters van bloed beschuldigen: ‘Omar heeft me vermoorden.’(Omar m’a tuer). Enkele dagen later wordt Omar Raddad, haar tuinman, opgesloten in de gevangenis van Grasse. Hij zegt weinig, spreekt slecht Frans, hij is kalm en serieus en daarom is hij duidelijk de dader. Hij zal de gevangenis niet verlaten tot hij 7 jaar later gratie krijgt, maar nog steeds is hij schuldig in de ogen van justitie. Geschokt door het vonnis en overtuigd van Omars onschuld, verhuist de schrijver
Pierre-Emmanuel Vaugrenard in 1994 naar Nice om zijn eigen onderzoek in te stellen en een boek te schrijven over de zaak… Omar m’a tuer is een aangrijpend en waargebeurd rechtbankdrama dat wordt bestempeld als het J'accuse van de eenentwintigste eeuw.
