'Come to the land where I stand'
'Go ahead, Pro Tools the life out of it!', brulde een geagiteerde Lars Ulrich tegen zijn producer in de bekende studiodocumentaire. Ook al is dat in zijn geval misschien niet eens zo'n heel slecht idee, daarmee verwoordde hij in al z'n bondigheid de frustratie van een muzikant in het tijdperk na een veel te ver doorgeslagen technologische revolutie. Waar is de tijd dat je op een plaat een band nog hoorde musiceren - samen, in dezelfde ruimte? Zonder dat de ontstane energie later ondergeschikt wordt gemaakt aan plastische perfectie, opdat het vooral geen barsten maakt in de veilige, passieve bubbel die de consument om zichzelf, de kat, RTL4 en z'n dagelijkse masturbatieritueel heeft gebouwd?
'Take our flesh to endless worlds'
Als Shaking
Godspeed één ding heeft geleerd na het weergaloos ontvangen album AWE, dan is het dat noch 9 sterren op nu.nl, noch 92 van de 100 punten in UP Magazine, nóch 'veel beter dan dit krijg je het niet in Nederland' (OOR) enige garantie biedt op airplay en stadionconcerten. Dat kwam mooi uit, want dat was nooit de ambitie van het trio en het betekende een vrijbrief voor het nog meer volgen van hun eigen instinct op opvolger Hoera. Opgenomen - op tape - in een schuur in de Achterhoek, waar de ervaring doorklinkt van meer dan 200 optredens in anderhalf jaar in Franse en Spaanse bezemkasten, op grote festivals als Sziget, Appelpop en Zwarte Cross en hun eigen nationale headlinetour.
'Please don't care for me no more'
Met de nieuwe plaat brult de band één hoeraatje voor het volgen van z'n eigen instinct, twee hoeraatjes voor iedereen die er in mee durft te gaan en driewerf hoera voor Linda de Mol. Die kan ze wel gebruiken, leek Shaking
Godspeed zo. Veel plezier!
'Take this thought and go alone'
