Met het nieuwe Redeeming
Grace laat Borgerhoff de gitaar achterwege en smijt hij zich volop op de piano. Geïnspireerd door The Pretender van
Jackson Brown en Leif Vollebekk wil hij een plaat maken die ook af en toe een uitstapje maakt naar jazz en soul. Met jazz-muzikanten aan zijn zijde geeft hij vorm aan zijn sterke songmateriaal dat deze keer wederom geproduceerd wordt door Sam Pieter Janssens. De songs liggen vast wanneer hij de studio induikt maar hij daagt de muzikanten uit om het avontuur
en de improvisatie op te zoeken zodat de songs nog meer kleur en diepgang krijgen. Na bijna vijftig jaar op deze aardkloot te vertoeven blikt hij op deze plaat terug op allerhande relaties. Elke track vertelt het verhaal van een relatie, niet enkel liefdesrelaties maar ook vriendschappelijke en familiale. Met deze plaat voelt Borgerhoff dat hij tot een soort van volwassendom is gekomen en klaar is om live te spelen.
