Real Gone is een album van
Tom Waits, samen met zijn vrouw en langjarige medewerker Kathleen Brennan als producer, en werd oorspronkelijk uitgebracht in 2004. Het album markeert een opmerkelijke verschuiving in Waits’ geluid; hij ruilt piano in voor experimentele mondpercussie en beatboxing, geïnspireerd door zijn fascinatie voor hiphop, en maakt voor het eerst een album zonder traditionele piano. Het resultaat is een hybride klankbad waarin funk, Jamaicaanse rock-steady, allerlei bluesvarianten en Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse ritmes samenkomen tot een ongehoorde symfonie van bevreemdende geluiden en ruwe klanken. Het album is rauw en gelaagd, met een live band die samensmelt met ongewone geluidseffecten en vervreemdende klanken, waardoor het geluid soms jubelend dan weer grimmig aandoet. De stemmen en percussie van Waits zelf vormen een belangrijke laag in het geheel, waardoor Real Gone doordrenkt is van een ongepolijste, directe energie.
De remix en remastering van de albumversies die sindsdien op cd zijn verschenen, zijn persoonlijk begeleid door Waits en Brennan. Ze grijpen daarbij terug op hun oorspronkelijke visie en maken het geluid nóg ruiger en intiemer, met opvallende herzieningen in het mixproces. De muzikale samenstelling is atypisch, met invloeden van rap, latin en blues, maar tegelijkertijd zit de essentie van klassieke folk-verteltradities diep in het werk verankerd. Real Gone valt moeilijk in één genre te vangen door zijn enorme eclectische invloeden en experimentele inzet, maar steekt met kop en schouders uit in het oeuvre van Waits als een van zijn meest onconventionele werken, waarin melodie en chaos steeds opnieuw botsen en samengaan.
