Alice van
Tom Waits is een avant-garde studioalbum uit 2002 dat de luisteraar meeneemt in een melancholische, poëtische sfeer. Het album werd oorspronkelijk geschreven als muziek voor een opera, geregisseerd door Robert Wilson, en is ontstaan uit Waits’ fascinatie voor het verhaal van Lewis Carroll en diens muze Alice Liddell. Samen met zijn vaste muzikale partner Kathleen Brennan ontstond een reeks songs waarvoor Waits een eclectisch orkest samenstelde, met onder andere de kenmerkende Stroh viool.
Het album is remastered en verschijnt als dubbel-LP, wat ruimte biedt aan de rijke, gelaagde productie en diverse arrangementen. Waits omschreef Alice als een "maelstrom of fever-dream, a tone poem, with torch songs and waltzes… an
odyssey in dream logic and nonsense." Muzikaal valt Alice binnen het genre van experimentele art rock en singer-songwriter, waarbij Waits’ karakteristieke stem en uitgekiende instrumentatie een sfeer oproepen van eenvoud, surrealistische dromen en melancholie.
Alice is geen conventioneel album, maar een verhalende, soms duistere reis vol emotie en mysterie, geschreven voor volwassenen met de toegankelijkheid van een kinderverhaal. De mix van klassieke invloeden, eigenzinnige teksten en theatrale benadering maken het tot een uniek werk binnen Waits’ discografie.
