Tom Waits bracht
Blood Money uit in 2002, een album dat de grens tussen jazz en cabaret verkent met een unieke, duistere carnavaleske sfeer. Het album ontstond uit muziek die Waits samen met zijn vrouw Kathleen Brennan schreef voor Robert Wilsons opera Woyzeck uit 2000. Waits omschreef het werk zelf als vlees en been, aards en geworteld in de realiteit van jaloezie, woede en de menselijke draaimolen. De productie kenmerkt zich door het gebruik van ongebruikelijke instrumenten zoals marimba's, bazklarinetten, oude calliopes en Indonesische percussie-instrumenten, wat resulteert in een skeletachtig, spookachtig geluid dat klinkt alsof het uit de onderwereld komt.
Blood Money is doordrenkt van thematiek rondom bloed en dood, verraad en bedrog, waarbij Waits de menselijke natuur en de balans tussen goed en kwaad verkent. De teksten zijn scherp en nihilistisch, met een politieke ondertoon die de ellende en schoonheid van de wereld belicht. Criticus Robert Christgau prees het album als het werk van een genie, terwijl anderen het omschreven als een meesterwerk dat de toekomst omarmt door gebruik te maken van oude, vergeten instrumenten. Het album werd gelijktijdig uitgebracht met Alice, maar waar Alice dromerig en experimenteel is, blijft
Blood Money meer toegankelijk en consistent in zijn donkere, aardse benadering. De remastered versie behoudt de ruwe, authentieke kracht van het origineel en bevestigt Waits' positie als een van de meest unieke stemmen in de hedendaagse muziek.
