Grey Delisle had een mooie start van haar muzikale carriere en werd door Americana liefhebbers in het hart gesloten. Na een paar albums concentreerde zij zich op haar carrière als een van Hollywoods beste stemacteurs (The Simpsons, Scooby Doo, SpongeBob). Pas in de eerste maanden van de pandemie sloeg de vonk weer over en begon Grey weer liedjes te schrijven. Samen met haar oude creatieve partner Murry Hammond van Old 97's begon ze de liedjes op te nemen, die vervolgens via de telefoon werden afgespeeld voor producer Marvin Etzioni.
Etzioni is al lange tijd DeLisle's creatieve partner sinds hij haar eerste soloplaat, The Small Time, produceerde in 1999. De artiesten op The Grey Album lijken wel een Who's Who van Americana en rootsrock: Tammy Rogers (
Emmylou Harris, Patty Loveless), David Ralicke (Lucinda Williams, Beck), Greg Leisz (ummm... wie niet?). Gaandeweg bleef DeLisle steeds meer nummers schrijven en ontmoette ze steeds meer artiesten met wie ze gewoon moest samenwerken. Tijdens een etentje zat ze toevallig naast Cherie Currie van de Runaways, wat een teken moest zijn want ze had die ochtend net '40-Something Runaway' geschreven! Zou Currie erop willen zingen? Dat wilde ze zeker! Dit is het soort serendipiteit dat Grey DeLisle overal lijkt te volgen. Stephen McCarthy (Long Ryders, Jayhawks) kwam aan boord voor 'Didn't We Try' en Etzioni leende zijn nummer 'Convince Me', dat hij oorspronkelijk schreef voor Roy Orbison voor zijn plotselinge dood in 1988.
DeLisle nam al deze draden in de loop van vijf jaar om uiteindelijk het tapijt van The Grey Album te vlechten. De plaat is doordrongen van alle Americana-kunstzinnigheid van de vele handen die het tot leven brachten, geweven in de onnavolgbare stijl van Grey DeLisle.
