Als je naar het eerste nummer op dit album luistert, "Inhaler", zul je begrijpen waar het allemaal om draait. Deze band heeft zeker elementen gemeen met
Portishead, Massive Attack, Eno en Morcheeba, maar ze weten een zeer origineel en voortreffelijk geluid neer te zetten. Muzikaal is dit album van begin tot eind gelaagd met dromerige instrumentals. Terwijl de meeste elektronische muziek zichzelf lijkt te verliezen in herhaling, houdt
Hooverphonic hun nummers sterk met moordende gitaarriffs en Liesje Sadonius' charmante en sexy dreampop-stem, waardoor beklijvende, zeer emotionele muziek ontstaat.
